ก็รู้ก็เข้าใจว่าไม่รักกัน
ไม่เคยเลย...แม้แต่น้อย
ก็เห็นอยู่ว่าไม่เคยแคร์
ซึ้ง...แก่ใจ
เข้าใจนะที่เธอบอกว่า
"ลืมเรื่องนี้แล้วเป็นเพื่อนกันคงดีกว่า"
แต่อยากถามสักนิด
"คิดว่าง่ายหรือ...ที่ให้ลืม"

เธอน่าจะเข้าใจฉันได้ดีกว่าใคร
หากมองย้อนไปในเรื่องราวของตัวเธอเอง
ก็ในเมื่อเธอยังรัก"เขา"
ทุ่มเทให้เขาไปทั้งตัวทั้งใจ
ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่เคยใส่ใจไยดี
ก็ยังทุ่มไป...
ถามใจเธอนะ...ว่าเพราะอะไร
เพราะรักใช่ไหม
ถ้าใช่...ก็อย่าใจร้ายให้ฉันลืมเธอ
เพราะฉันก็รักเธอถึงยอมทุ่มไป
ไม่สนใจว่าเธอจะหันมามองไหม

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดึงดันคื้อด้าน
แต่เธอก็ต้องเข้าใจฉัน
"รัก...ง่ายกว่าลืมเสมอ"
คำนี้...เธอเองก็คงซึ้งดี จริงไหม
ที่เธอบอกให้ฉันลืม
ฉันก็จะขอบอกให้เธอลองลืมเขาบ้าง
คิดดูดีดีว่าจะทำได้ไหม

ถ้าเธอทำได้...ฉันก็จะทำบ้าง
ยอมทำตามที่เธอขอร้อง
ฉัน...จะลืมเธอ